اهل تهرانم، روزگارم بد نیست. مادری دارم بهتر از برگ درخت. دوستانی بهتر از آب روان و خدایی که در این نزدیکی است.

روزگار وصل متعلق به من است.

در واقع تریبون من است.

روی این صفحه ی سفید با حاشیه ی آبی فیروزه ای...

بیشتر از روابط عمومی می نویسم.

اگر نیازی احساس کنم از بورس و سهام می نویسم.

و گاهی مطالب ادبی، چه از خودم و چه از دوستانی که برایم ایمیل می فرستند...

قرار بود روزگار وصل تخصصی باشد، ولی نشد.

چون من نخواستم.

لطفا زمانی که برایم ایمیل ارسال می دارید، نپرسید چرا این جا ملغمه است.

این خانه اگر ملغمه است من دوستش دارم چون دل نوشته های من است. تجربیات من است. تخصص من است.

اوائل گاهی شعر هم می نوشتم ولی روزنه را به دنیا آوردم تا شعرهایم خانه داشته باشند...

وقتی به روزنه هم سفر می کنید و حتا پیام می گذارید مسرور می شوم...

بهمن ۱۳۸۶