"ما همه یک رسانه هستیم" ما همه به خانواده روابط عمومی پیوسته ایم... مهم نیست که چند روزنامه در این شرایط حساس توقیف می شوند، مهم نیست که حقایق رنگ می بازد، مهم نیست که سد می بندند جلوی سیلاب... مهم نیست لباس سبز پوشیده باشی یا عمامه سفید بر سر داری و شاید هم نقاب بر چهره داری مهم این است که در دل سپیده می زنی به روشنی صبح و در دستانت سبز می رویانی به سبزی طبیعت...
مهم این است که ما خود یک روابط عمومی هستیم. مهم این است که دنیا هنوز ما را از اینترنت محروم نکرده است. اینترنت امروز یعنی روابط عمومی قرن بیست و یکم و روابط عمومی قرن بیست و یکم یعنی معجزه ارتباطات امروز...
مهم این است که فیلترشکن ها کار خودشان را به موقع انجام می دهند... با سرعت نور!
مهم این است که حتا کوچک اما، موثر هستیم...
مهم نیست نیمه خالی و پر لیوان را ببینیم، مهم آن است که وعده ها را شنیدیم ولی عملکردها را ندیدیم...
مهم آن است که برای بی تدبیری کسانی پس اندازهای کوچکمان بر باد رفت و ما باید تاوانش را بپردازیم، مهم آن است که حتی وقتی در خانه نشسته ایم و از پشت این جعبه جادویی، پرده برداریم از رازهایی که قرار نیست همیشه راز بمانند تا ما را بار دیگر با اطمینان خاطر به سخره بگیرند...
روابط عمومی یعنی ایستگاه، یعنی تفکر، یعنی قدری تامل... یعنی به عقب نگاه کنیم و دیگر حماقت نکنیم...
قدرت این رسانه امروز "روابط عمومی" در تاریخ تکرار شدنی نیست، روابط عمومی خود به تنهایی یک رسانه امروزی ست که معنای زن، فرزند، ادای به دین، دفاع از وطن، ناموس و ثروت... را در ذهن تداعی می کند... رسانه روابط عمومی یعنی تجمع، تکثیر عشق، نوازش آینده، نبض موسیقی، کتاب در انتظار چاپ، شعر و داستان و ادبیات، یعنی جوانان پرشور، یعنی متخصصان با تجربه، یعنی دین و مذهب، یعنی مقاومت، یعنی صلح جهانی، یعنی گفت و گو منطقی، یعنی مشورت، یعنی هویت ملی، یعنی با دوستان مروت با دشمنان مدارا...
با پیروزی چند قدمی فاصله بیش نداریم... تاریخ این ملت را از نو باید مرور کرد و دید که اگر حمایت باشد و به خاکی زدیم نزد پروردگار بیشتر مسئول تریم... خاطره های دور را در ذهن اگر تصویر می کشیم کمی منصف تر باشیم، توانی اگر بود با گفتن رمز "یا علی" بود...
در مه یی از غبار منتظر هستیم که اگر دیر بجنبیم به اندازه یک پلک زدن، تا آخر جاده در مه گرفتاریم و سقوطمان در دره حتمی ست... شک نکنید!
به دست های خود ایمان داشته باشید، هر دستی خود یک روابط عمومی کامل است... اتحاد این دست ها زنجیروار پل آن سوی رودخانه است و آرزوی رسیدن به آن طرف مسیر سبز را آسانتر می کند...
سلام رسانه های کوچک، من تو را می خوانم و تو مرا... تا وقت هست ورود خود را به خانواده رسانه ی روابط عمومی در خیابان های شهرمان خوش آمد بگوییم... باور کنیم که ما از کیهان، اطلاعات، جمهوری، ایران، همشهری، یاس نو، اعتماد، ایسنا، فارس و همه ی رسانه های دیگر...موثرتریم.
